harika etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
harika etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

31 Ağustos 2014 Pazar

HerPazarBirYazar #9: Dan Brown


 22 Haziran 1964 yılında Amerika Birleşik Devletlerinde dünyaya gelen ünlü yazar Dan Brown, Amherst Koleji ve Philips Exeter Akademisinden mezun olmuştur. Annesi ilahiyat müzisyeni, babası ise matematik profesörüdür.

Öğrencilik hayatı bittikten sonra eğitim görmüş olduğu okullarda İngiliz öğretmenliği yapan ünlü yazar Dan Brown, 1996 yılında çıkardığı ve kendisini büyük üne kavuşturan ilk kitabı ''Dijital Kale'' ile birlikte kısa süre içerisinde bütün dünyada adından söz ettirmiştir.

Yayımlanan ilk kitabının ardından Dan Brown, elektronik kitap listelerinde bir numaraya çıkmıştır. Bu kitabında yazar Ulusal Güvenlik ile sivil halk arasındaki ince ilişkiyi anlatmıştır. Yazarın ikinci kitabı olan ''İhanet Noktası'' adlı kitabının ilk basımı 2001 yılında gerçekleşmiştir. Yazar bu kitabında ahlak ve gizli teknolojiler hakkında konuları kaleme almış ve bütün dünyada büyük ses getirmiştir.

Dan Brown'un üçüncü kitabı ise ''Melekler ve Şeytanlar'' dır. Bu kitabında da Vatikan, Roma ve Cern Laboratuvarlarında geçmektedir. Bilim ve din konularını işleyen gerilim türünde bir romandır.

2004 yılında yayımlanan dördünce ve en çok ses getiren kitabı olan ''Da Vinci Şifresi'' ile ününe ün katmıştır. Bu kitabı yayımladıktan sonra özellikle Avrupa ve Amerika Birleşik Devletlerinde büyük yankı uyandırdı ve büyük tartışmaları beraberinde getirdi.


Yazar 15 Eylül 2009 tarihinde yayımlanan beşinci romanı da, mason olan dedesinden etkilenerek ''Kayıp Sembol'' kitabını kaleme almış ve bu kitabında masonluktan bahsetmiştir. Yazarın kaleme aldığı bütün kitapları büyük okuyucu kitlesine sahiptir. Yazarın kitaplarının basılmasını sabırsızlıkla bekleyen yüz binlerce kişi bulunmaktadır.

Ayrıca Dan Brown'un yazdığı kitapların bazıları beyaz perdeye aktarılmıştır. Beyaz perdeye aktarılan bu kitaplar sinema salonlarının dolmasına ve izleyici rekorları kırılmasına neden olmuştur. Yazarın kitaplarında bahsedilen şehirlerde turist akımına uğramakta ve bu şehirlere önemli maddi getiri sağlamaktadır.

Dan Brown'un merakla beklenen ve bugünlerde piyasaya çıkan son kitabı olan ''Cehennem'' in bir kısmı da İstanbulda Ayasofyada geçmektedir.Bütün kitaplarında olduğu gibi, takipçileri bu kitabını sabırsızlıkla beklemiştirler. Dan Brown bu son kitabında okuyucularını; şifreler, semboller ve gizli geçitlerden oluşan bambaşka bir dünyada yolculuğa çıkartacağı konusunda açılamada bulunmuştur.


ESERLERİ:

  • Dijital Kale
  • İhanet Noktası
  • Melekler ve Şeytanlar
  • Da Vinci Şifresi
  • Kayıp Sembol
  • Cehennem

BAYAN'IN DÜŞÜNCELERİ:

Dan Brown'un ilk kitabı olan Dijital Kale kitabını okumuştum ve sevmiştim. Çok net hatırlayamasam da kitap sürükleyici ve güzeldi.
Son çıkan kitabı olan Cehennem, en çokta; İstanbul Ayasofyada birtakım olaylar anlatıldığından çok merak duyduğum bir kitap. Sonuçta yabancı bir yazar ülkemizden bir mekanı ele alıp anlatmışsa, merak duygularımız artmalı :) Ve o kitabı alıp okumalıyız...
Eğer sürükleyici bir şeyler okuyayım derseniz Dan Brown okuyabilirsiniz. Diğer kitaplarını okumadım ama yanıltacağını düşünmem. Dünya çapında sevilen bir yazar Dan Brown. Siz de seversiniz mutaka :)

Yorumlarınızı bekliyorum ;)

Sevgiler!



24 Ağustos 2014 Pazar

HerPazarBirYazar #8: Oğuz Atay

Oğuz Atay, 12 Ekim 1934 yılında İnebolu'da doğdu. Bir süre milletvekilliği yapan, ağır ceza hakimi Cemil Atay'ın oğludur.

İlk ve Orta öğrenimini 1939'da ailesiyle birlikte gittiği Ankara'da tamamladı. Maarif Kolejini ve İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesini bitirdi. Devlet Mimarlık ve Mühendislik Akademisi Harita Kadastro Bölümü Ölçme Bilgisi kürsüsünde öğretim görevlisi oldu.

1975 yılında Doçent olan ve topografya ve yol inşaatları dersi veren Oğuz Atay'ın ''Topografya'' adlı bir ders kitabı vardır.

Beyin tanısı nedeniyle gittiği İngiltere'den tedavinin imkansız olduğunu öğrenerek dönen ''Tutunamayanlar'' yazarı Oğuz Atay, 13 Aralık 1977'de İstanbul da hayata veda etti.

Edebiyat sevgisi ilk zamanlar kiralayarak okuduğu romanla başlar Atay'ın. Oscar Wilde, Gorki, Dotoyevski, Stendhal'i okur. Daha sonraları Kafka, Joyce, Conrat, Grass, Sabahattin Ali ve Yusuf Atılgan en sevdiği yazarlar arasında yer alır Oğuz Atay'ın.



Oğuz Atay'ın türk romanında bir aşama olarak kabul edilen ''Tutunamayanlar'' romanı, Turgut Özmen adlı genç bir mühendisin anlaşılmaz bir biçimde kaybolmasıyla başlar.
Gelenekten kopuş, Batı Uygarlığı karşısında eziklik, topluma ve kendine yabancılaşma, romanın başlıca konularıdır. Tutunamayanlar da şiirden oyuna kadar her yazı türü kullanılır. Kendi acısı ve isyanıyla, kendisi dalga geçer.


Hayata, olup bitenlere, oyun gözüyle bakar Oğuz Atay. Onun için oyun bir anahtardır. Eserlerindeki kişilerde hayatla oyunu birbirinden ayırmazlar. Oğuz Atay için oyun, gündelik hayatın basitliğinden, tekdüzeliğinden kaynaklanan sıkıntıya karşı bir önlem, bir sığınmadır.
Yazarın hayattayken oynanmasını çok istediği ''Oyunlarla Yaşayanlar'' adlı oyunu, ancak ölümünden sonra sahnelenebilmiştir.

Edebiyat dünyasına ilk romanı olan ve TRT 1970 roman ödülünü kazanan Oğuz Atay'ın ''Tehlikeli Oyunlar'', ''Bir Bilim Adamının Romanı'' ve yarıda kalan ''Eylembilim'' adını taşıyan romanları yayınlandı.
Hikayeleri ''Korkuyu Beklerken'' adlı kitabında toplandı.


ESERLERİ:

  • Tutunamayanlar
  • Tehlikeli Oyunlar
  • Bir Bilim Adamının Romanı
  • Korkuyu Beklerken
  • Oyunlarla Yaşayanlar
  • Eylembilim


BAYAN'IN DÜŞÜNCELERİ:

Oğuz Atay... Kalemine hayran olduğum bir yazar...
Düşünceleri, üslubu ayrı bir güzel. 
Oğuz Atay'a diyecek söz bulamıyorum doğrusu :)

Siz de hiç Oğuz Atay kitabı okudunuz?
Fikirlerinizi öğrenmek isterim...
Yorumlarınızı eksik etmeyin.

Sevgiler!

17 Ağustos 2014 Pazar

HerPazarBirYazar #7: Canan Tan

Canan Tan'ın ağzından:

Ankara'da doğdum. Ankara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi mezunuyum. Hep sorulur bana, ''Eczacı iken, nasıl edebiyatçı oldunuz'' diye. ''Edebiyatçı iken nasıl eczacı oldunuz'' diye sorulmalı aslında. Çünkü, eczacı olmadan çok önce başlamıştı yazı hayatım. Henüz lise yıllarında, Hisar Dergisi'nin düzenlediği şiir yarışmasında aldığım birincilik kupası, bana bu dünyanın kapılarını aralamıştı. Ne var ki, o kapıyı tam olarak açmam için, uzun bir süre beklemem gerekti.

Fen okulunda olduğum halde okul gazetesini edebiyat öğretmenimle beraber, ben çıkarıyordum. Yolumu çizmiştim kendimce. Siyasal Bilgiler Fakültesi'nin Basın Yayın bölümüne gidecektim. Puanım tuttu, hatta biraz fazla geldi galiba. Türkiye derecesiyle girdim üniversiteye. Yakınlarımın telkinleriyle kendimi Eczacılık Fakülte'sinde buldum. Onlara göre, eczacı olursam, yazın hayatımı da bir şekilde sürdürebilecektim.

Ne var ki, mezun olur olmaz evlenerek Diyarbakır'a gidince, hesaplar altüst oldu. Şikayetçi ya da pişman değilim. Diyarbakır'a gitmeseydim Piraye'yi yazamayacaktım. Eczacı olmasam da ne Eroinle Dans'ı ne de En Son Yürekler Ölür'ü yazabilirdim.

Ancak, epeyce zaman yitirdiğimi kabul etmeliyim. Diyarbakır'da yaşadığım yıllar içinde yazmayı sürdürdüm ama, bunları günışığına çıkaracak fırsatı bulamadım. O günlere ait elle tutulur tek atılım, yazdığım bir öykünün (Oğlum), Hürriyet Gazetesi'nin senaryo yarışmasında birinci olup fotoroman olarak çekilmesiydi.

İzmir'e geldikten sonra bir şeyler yapmam gerektiğini düşünüyor, ama aradan geçen yılların ezikliğiyle, kolumun altına dosyamı alıp bir yayınevinin kapısını çalmayı kendime yediremiyordum. Bu arada, öykü yarışmalarına gönderdiğim öyküler ödül almaya başladı. Yanı sıra, Hürriyet Ege ve Yeni Asır'da (İzmir) konuk köşe yazarı olarak güncel yazılar, Milliyet Pazar'da mizahi yorumlar yazıyordum.

1996'da Aziz Nesin'in birinci ölüm yıldönümünde İnkılap Kitapevi'nin düzenlediği mizah öyküleri yarışmasına katıldım ve İster Mor, İster Mavi adlı dosyam yüzlerce eser arasından sıyrılarak basılmaya değer görüldü. İlk kitabımdı! Üstelik bana Türkiye'de mizah öyküleri kitabı olan ilk kadın yazar unvanını kazandırmıştı.

Ardından Rıfat Ilgaz Gülmece Öykü Yarışması Birinciliği geldi. Mizahçılığı tescillemiştik ama, edebiyat dünyasına yanlış kapıdan girmiştik galiba. Mizahın yanı sıra çocuklar için de yazmaya başlamıştım. Çocuk Edebiyatında da her girdiğim yarışmadan ödülle çıkıyordum. Yarışmalar ve ödüller önemliydi benim için.Okumaya değer bir şeyler yazdığımı öncelikle kendime kanıtlamak istiyordum çünkü. Mizah öyküleri ve çocuk kitaplarından önce klasik öykü ya da roman dosyam kitaplaşmış olsaydı, ilk günden, öykücü ya da romancı diye anılacaktım. Plansız ve programsız atılan adımlar, gerçekten çizgimden uzak tuttu beni.

2002'de yetişkinler için ilk öykü kitabım çıktı: Çikolata Kaplı Hüzünler.
2003'te de, benim için bir milat sayılabilecek ilk romanım: Piraye!

Gerisi geldi. Öykü kitapları, romanlar... Bu arada, iki yıl boyunca haftada üç gün, Türkiye'nin en büyük ve en eski yerel gazetesi Yeni Asır'da haftada üç gün köşe yazıları yazdım. 2004 yılı köşe yazarı ödülünü alarak, şimdilik kaydıyla o sayfayı da noktaladım.

Hiçbir yarışmaya katılmıyorum artık. Benim için en büyük ödül, okurlarımın her geçen gün çığ gibi büyüyen sıcacık ilgisi sevgisi.

Bugüne kadar yazdığım tek bir satırdan pişmanlık duymadım. Mizahtan çocuk edebiyatına, öyküden romana uzanan geniş yelpazedeki çoksesliliği gücüm yettiğince sürdürme kararındayım. Tabii okurlarımın o eşsiz desteğiyle...Onlar istediği sürece.



ESERLERİ:

Roman: Piraye, En Son Yürekler Ölür, Yüreğim Seni Çok Sevdi, İz, Eroinle Dans, Issız Erkekler Korosu, Hasret 
Öykü: Çikolata Kaplı Hüzünler, Söylenmemiş Şarkılar, Aşkın Sanal Halleri 
Çocuk Öyküleri: Sevgi Yolu, Arkadaşım Pasta Panda, Sokakların Prensesi Şima, Aliş ile Maviş
Çocuk Romanları: Sokaklardan Bir Ali, Beyaz Evin Gizemi, Ah Şu Uzaylılar, Sevgi Dolu Bir Yürek
Gençlik: Yolum Düştü Amerika'ya


BAYAN'IN DÜŞÜNCELERİ:

Canan Tan; favori yazarlarımdan biri...
Benim okuduğum ve sevdiğim kitapları; Piraye, En Son Yürekler Ölür, Eroinle Dans.
Canan Tan'ın en sevdiğim yönü, kitaplarında anlattığı bir şehri rehber edasıyla anlatması. Çok gerçekçi ve insanın içine işleyen bir anlatım tarzı var. Ve kitapları kurgu olmasına rağmen fazlasıyla gerçek gibi... 
Canan Tan için başka diyecek bir şeyim yok. :) Zaten kendini kitaplarıyla anlatıyor. 
Siz en iyisi vakit kaybetmeden bir Canan Tan kitabı okuyun! :)

Hiç Canan Tan kitabı okudunuz mu? Okuduysanız hangi kitap ve Canan Tan hakkındaki düşünceleriniz nelerdir?

Sorumu dikkate alırsanız çok sevinirim :)
Sevgilerr!

15 Ağustos 2014 Cuma

#okuduklarım10: Cellât/Cihan Erdem



    Geçmiş ile geleceği usta bir dille ele almak, bu olsa gerek.
Tarihin hala çözülemeyen sırları, gelecekte bizi bekleyen gizemler, Cihan Erdem'in kalemiyle bu kitapta buluşmuş.

    Tarihle bir ilgim alakam olmadığını daha önce de dile getirmiştim. Bu kitabı elime aldığımda düşündüğüm ilk şey; sıkılmak olmuştu. Ama hiç de sandığım gibi değildi. Hatta kitap tek kelimeyle harikaydı. Sürükleyici ve mükemmel...

     Kitapta ilk önce; Yavuz Sultan Selim dönemi ele alınmış. Tarihte yaşanılanlar adeta bir film izlermişçesine gözümün önünden geçmedi değil. Tüylerimin ürperdi yerler bile oldu... Bu kadar dokunaklı tarih sahneler yazmış olması Cihan Erdem'in büyük bir başarısı. 

    Kitabı okudukça sayfalar ellerimin arasında bir bir eksiliverdi. Zaten ben şahsen tarih sahneleri arasında kayboldum gittim. Beni o kadar içine aldı ki bu sahneler. İlk kez tarih okumaktan sıkılmadım diyebilirim...  

    Sonra okurken tüm olaylar biranda değişiverdi. Kendimi; tarih sahnelerinin ortasından ayrılıp, farklı bir boyutta buldum. Üstün bir hayal gücüyle anlatılan, gelecekten söz edilmeye başlandı. Gelecekte bizi neler bekliyor, neler yaşayacağız, her şey ayrıntısınca ustalıkla dile getirilmiş. Kitap; karakterleriyle olsun, kurgusuyla olsun mükemmelliği çağrıştırdı bana :) 
Cihan Erdem'in kalemine, diline, gönlüne sağlık...


Bu kitabı; tarih okumayı sevmiyor olsanız bile(bende öyleyim ama okudum), en kısa zamanda okuyun.
Ben Cihan Erdem'in diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum...
Bugünlük benden bu kadar ;)

Sevgiler!

10 Ağustos 2014 Pazar

HerPazarBirYazar #6: Zülfü Livaneli


Tam adı Ömer Zülfü Livaneli'dir. 20 Haziran 1946 tarihinde Konya-Ilgın'da doğmuştur.

Politik duruşu sebebiyle, 1971'de yaşanan darbe sonrası cezaevine giren sanatçı 1972 yılında İsveç'e yerleşti. Stockholm'da müzik ve felsefe eğitimi gördü. Daha sonra Paris'te yaşayan sanatçi 1984 yılında Türkiye'ye döndü. 1989 yılından beri çeşitli gazetelerde köşe yazıları yazan Livaneli, 1996'da UNESCO tarafından büyükelçi olarak atandı. 2002 genel seçimlerinde Cumhuriyet Halk Partisi İstanbul milletvekili seçildi.

Kitapları 22 dile çevirilen Livaneli, ilk hikaye kitabını 1978'de yayınladı. Arafatta Bir Çocuk adını taşıyan kitap, İsveç ve Alman televizyonları tarafından film yapıldı.

Balkan Edebiyat Ödülü'nü kazanan Engereğin Gözündeki Kamaşma birçok dile çevrildi, İspanya,Yunanistan, Güney Kore gibi ülkelerde en çok satanlar listesine girdi ve dünya basınında övgülerle karşılandı.

Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm, 2001 yılı Yunus Nadi Roman Ödülü'nü kazandı. Kitabın yayın hakları birçok ülkenin yanı sıra, Fransa'daki Edition Gallimard tarafından satın alındı.


Yazarın dördüncü edebiyat yapıtı olan Mutluluk, Türkiye'de büyük kitlelere ulaşıp bir 'kült orman' özelliği kazanmasının yanı sıra Fransa'da Gallimard Yayınevi tarafından yayınlandı ve Nisan 2006'da Fransa'daki 2000 kütüphanece 'Ayın Kitabı' seçildi; Amerika'nın büyük yayınevlerinden St. Martin's Press tarafından yayınlandıktan sonra,Şubat 2007'de Barnes&Noble'ın verdiği 'Büyük Yazar' Ödülü'nü kazandı. 100 bini aşan baskı sayısıyla Mutluluk romanı, Abdullah Oğuz tarafından filme çekildi ve çeşitli dallarda ödüller kazandı.

ESERLERİ:

Romanları:
Arafatta Bir Çocuk
Bir Kedi, Bir Adam, Bir Ölüm
Engereğin Gözündeki Kamaşma
Kardeşimin Hikayesi
Leyla'nın Evi
Mutluluk
Son Ada
Serenad

Diğer Eserleri: 
Edebiyat Mutluluktur
Sanat Uzun Hayat Kısa
Sevdalım Hayat
Garbaçov'la Devrim Üstüne Konuşmalar
Sosyalizm Öldü Mü?
Diktatör ile Palyaço
Türkiye Orta Zekalılar Cenneti
Dünya Değişirken
Geçmişten Geleceğe Türküler



BAYAN'IN DÜŞÜNCELERİ:

Zülfü Livaneli'nin iki kitabını okudum sadece. Bunlardan biri Serenad, bir diğeri ise Son Ada kitabı.
Zülfü Livaneli favori yazarlarım arasında artık...

Harika bir üslub ve hayal gücüne sahip kendisi. Bu becerileri kitaplarını ayrı bir yere sürüklemiş ve böylece birçok başarıya imza atmış. Bazı kitapları farklı ülkelerde basılmış ve çok satanlar listelerinde kalmış bir süre. Bence biz de ülkemizde Livaneli'ni okumalı ve okutmalıyız. Böyle söylediğime göre, hala Livaneli kitabı okumadıysanız, artık okursunuz diyorum :) Okuyun, okuyun. Hiç vakit kaybetmeden...

Dediğim gibi Livaneli artık favori yazarlarım arasında. Diğer kitaplarını da okuyacağım sonraki zamanlarda. Mutluuk ve Kardeşimin Hikayesi kitapları okumak istediklerim arasında. Bakalım, hayırlısı... Sizinde okuma listelerinizde Zülfü Livaneli var mı? Varsa hangi kitaplar?


Bugünlük de sözlerimi burada sonlandıracağım. Hep takipte kalın :) Her pazar farklı bir yazarı tanıtacağım sizlere... Tanımak istediğiniz yazarlar varsa buraya yorum yapın. Elimden geldiğince tanıtmaya çalışacağım.

Sevgiler!

27 Temmuz 2014 Pazar

HerPazarBirYazar #4: Minâ Urgan




 1 Mayıs 1915 tarihinde İstanbul'da dünyaya geldi. Arnavutköy Amerikan Kız Koleji'ndeki öğreniminden sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransız Filolojisi bölümünü bitirdi. Aynı fakültenin İngiliz Filolojisi bölümünde doktorasını da yapan Urgan, ''Elizabeth Devri Tiyatrosunda Soytarılar'' isimli çalışmasıyla 1949'da doçent unvanını aldı. 1960  yılında ise profesör olarak öğretim üyeliği görevine devam eden yazar, 1977'de İstanbul Üniversitesi'nden emekli oldu.





Mina Urgan'ın tiyatrocu Cahit Irgat ile olan evliliğinden Mustafa  ve Zeynep Irgat adında iki çocuğu oldu. Ancak Urgan daha sonra boşandı.

18 Nisan 1999 tarihli milletvekilliği seçimlerinde Özgürlük ve Dayanışma Partisi'nden milletvekili adayı olan yazar, 1993 yılında Altın Kitap, 1996 yılında da Edebiyatçılar Derneği Onur Ödülü'nün sahibi oldu.
Türk edebiyatı'nın bu büyük değeri 15 Haziran 2000 yılında, ardında birçok önemli çalışma ve kitap bırakarak hayata gözlerini yumdu.

Minâ Urgan, İngiliz edebiyatı'nın en önemli eserlerini Türk literatürüne kazandırmıştır. Thomas Malory, Henry Fielding, Balzac, Aldous Huxley, Graham Greene, William Golding, John Galsworthy ve Shakespeare'in eserlerini çevirmenin yanı sıra yazdığı Bir Dinozorun Anıları ve Bir Dinozorun Gezileri isimlerindeki iki kitabıyla da okuyucudan büyük ilgi görmüştür.

Cumhuriyet tarihini yaşamış, Cumhuriyet aydınlarıyla birlikte olmuş, medeniyetin gerektirdiği her türlü yeniliğe ve değişime ayak uyduracak bir eğitim almış olan yazar hayatı boyunca çevresini aydınlatmak için uğraş vermiştir.

ESERLERİ:

* Bir Dinozorun Anıları
* Bir Dinozorun Gezileri
* İngiliz Edebiyatı Tarihi
* Shakespeare l
* Edebiyatta Ütopya Kavramı ve Thomas More
* D. H. Lawrance(İnceleme)
* Shakespeare ll
* Virginia Woolf

BAYAN'IN DÜŞÜNCELERİ:

Mina Urgan'ı size nasıl anlatsam bilemiyorum. Okuduğum ilk kitabıyla sanki aramızda çok farklı bir samimiyet oluştu. Ben onu çok sevdim :) 
Neden mi?
Bana en küçük mutlulukların aslında çok büyük mutluluklar olduğunu hatırlatan, denize olan sevgimi yeniden canlandıran o kadın, işte ne bileyim... :) Anlatılmaz yaşanır.
Ben Urgan'ın kitabını okurken sanki karşılıklı oturup iki fincan kahve içiyormuş gibi hissederek, onu gerçekten dinliyormuş gibi okudum. 
Mina Urgan'ın kitaplarını en kısa zamanda okumanız temennisiyle hoşça kalın!
Sevgiler...





25 Temmuz 2014 Cuma

#okuduklarım8: Ve Dağlar Yankılandı/Khaled Hosseini


Peri ve Abdullah...
Birbirini o kadar çok seven bu iki kardeş; uzun bir yolculuğun sonunda hiç beklemedik bir anda, hiç beklemedikleri bir şekilde ve hiç beklemedikleri kişilerin aracılığıyla yürek burkan bir durumla karşı karşıya kalıyor.

Kardeşlik bağlarının önemi, bu kitapta en iyi şekilde vurgulanmış. Hele ki bir ailesinin köklerinin nereye dayandığına, nereden geldiklerine, kim olduklarına ilişkin konuların, aslında hayatımızın oldukça önemli bir kısmında yer aldığını da vurguluyor.

Kitap dokuz bölümden oluşuyor ve bu bölümlerden en az beş tanesinde farklı şehirlerdeki, farklı yaşamlara değiniliyor. Fakat her yaşam en ince ayrıntısına kadar ele alınmış ve her bölümde sanki yeni bir roman yazılmaya başlanmış gibi düşünüyorsunuz.
Bu kitapta büyük bir emek olduğu çok ortada.



Kitabın sonunda gözyaşlarımı tutabilmek için çok direndim. Khaled Hosseini kitabını çok güzel bir biçimde sonlandırmış. Bu büyülü anlara şahit olabilmek için yapılacak tek şey bu kitabı alıp okumak...
Hosseini'den Uçurtma Avcısı kitabını da okumuştum ve çok beğenmiştim. Ve Dağlar Yankılandı, Hosseini'nin okuduğum ikinci kitabı. Bu kitabı da harika buldum. Hosseini bendeki beğenisini bu kitapla yeniden pekiştirdi. Diğer kitabı Bin Muhteşem Güneş'i de en kısa zamanda okumak için can atıyorum ;)



Yeni bir kitap yorumunda görüşmek üzere hoşça kalın. (Haber programı sonu gibi çok ciddi oldu ama neyse :) )
Sevgiler!

-KitaptanBayan


14 Temmuz 2014 Pazartesi

#okuduklarım7: Aynı Yıldızın Altında/John Green

Güneş ve Ay...
Aslında onlarda birer yıldızdır.
Fakat çıplak gözle baktığımızda daire şeklinde görebildiğimiz cisimleri, yıldız olarak adlandırırız.
Güneş en büyük yıldızdır.
Ay enerjisini Güneşten alır ve Yıldızlarda enerjisini Aydan alır.

Peki ya insanlar yaşama enerjisini nereden alır?
Belki de bu enerji, mutlak bir aşkta gizlidir...


''Yıldızların hastalık ile sağlık, ölüm ile yaşam arasına çektiği ince çizgide gidip gelen iki gencin, sayılı günlerinde sonsuzluğu bulma hikayesi...''


ARKA KAPAK BİLGİSİ

On altı yaşındaki kanser hastası Hazel Grace'in birkaç yıl daha yaşamasını garanti eden tıp mucizesine rağmen hastalığı ölümcüldür ve konulan teşhisle birlikte yıldızlar, öyküsünün son bölümünü çoktan kaleme almıştır.

Fakat Augustus Waters isimli yakışıklı bir sürpriz karakter, Kanserli Çocuklar İçin Destek Grubunda boy gösterince Hazelın hayatı bambaşka bir yöne sapar ve bu zeki çocuğun çekimine karşı koyamayan kızın öyküsü yeniden yazılır...

Alında bu arka kapak yazısı benim hiç hoşuma gitmedi. Çünkü kitapta yaşanacak olayların neredeyse tümü burada anlatılmış. Bence kitabın tüm büyüsü, bu yazıyla uçup gitmiş. Ne yazık ki ben ilk 150 sayfada bundan dolayı kitaba ısınamadım. 

Fakat okudukça artık bir şeyler beni kendine çekmeye başladı. Olaylar akıcı bir hal aldı ve kitap bir çırpıda okunup bitiverdi. Hazel ve Augustus'un mücadele verici yaşamına dahil olunca; ister istemez bazen kahkaha atıp bazense sulu göze bağlayıp hüngür hüngür ağlayan biri olup çıkıyorsunuz.

Bu çok sevilen kitabı okumakta biraz gecikmiş olabilirim. Belki sizde hala okumamışsınızdır. O zaman yapılacak tek şey, bu kitabı hemen edinip okumaya başlamak olacak...
Peki dediğinizi duyar gibiyim ;)

Sayfa: 320

Bu kitabı okumak işte böyle bir şey...









Bu arada kitabın geçtiğimiz ay filmi vizyona girdi. 
Filmi de çok sevilmiş, okuduğum yorumlara bakarsak...
Umarım filmini de izlerim <3

Kitabı hala okumadıysanız alıp okuyun :)
Sonraki kitaplarda buluşmak dileğiyle...
Sevgiyle kalın.







Bunlarda film afişleri... :)



10 Temmuz 2014 Perşembe

#okuduklarım6: Serenad/Zülfü Livaneli


Uzun zaman sonra bir kütüphane ziyareti yapmaya karar verdim. Aslında hangi kitabı alacağım konusunda da bir fikrim yoktu. Önce neler var, neler yok bir bakayım dedim. Raflara göz atmaya başladığımda, kitap seçiminde biraz zorlanacağım barizdi. Hatta en son elimde 3-5 kitapla dolanıp durdum biraz. Düşündüm, taşındım, süzdüm, eledim ve sonunda Serenad'ı alıp okumakta karar kıldım. İyi ki de öyle yapmışım.

Kitabın ilk 250 sayfasından bahsetmek istiyorum. Tabii ki olayları anlatmayacağım. :) Ama şunu söyleyeyim başlarda bu kadar bilgiyi hazmetmek oldukça zor oldu benim için. Hem duygusallığıyla, hem de tarihle ilgili bilgiler olmasından dolayı zorlandım. Bilmiyorum belki de tarihle fazla ilgilenmiyor olmam beni zorlamış olabilir. Ama tek kelimeyle kitap Muazzamdı!
Arka Kapakta yazıldığı gibi Maya Duran, 60 yıllık dokunaklı bir aşk hikayesinin ortasında buluyor kendini. Bu aşk başına birçok dert açsa da onun için yeni kapılar da aralıyor.

Bu arada şunu da söylemek isterim. Kütüphanede kitabı almak için oradaki amcaya kitabı gösterdiğimde şöyle sordu: ''Ne zaman bitirirsin?''
Gülümsedim. Kitabın kalın olması gözünü korkuttu, okuma süresince okuyabileceğimi düşünmedi sanırım :) Sana da selam olsun Kütüphaneci Amca :) Kitabı 3 günde bitirdim.

Maya Duran'la harika bir yolculuğa çıkmak, onun yaşamına dahil olmak adına alıp okuyun derim. Zülfü Livaneli'nin enfes bir romanına dokunup, okumak insanı heyecanlandırıyor doğrusu... :)
Bir sonraki kitapta görüşmek üzere.
Sevgiyle kalın...

Bu da Schubert'in Serenad'ı. Keyifli dinlemeler...


6 Temmuz 2014 Pazar

HerPazarBirYazar #1: Sabahattin Ali

     
     Sabahattin Ali,  25 Şubat 1907'de Gümülcine'de doğar. İlk şiirleri Balıkesir'de çıkan Çağlayan Dergisinde yayınlanır. Yedi Meşale, Resimli Ay ve Varlık Dergilerinde çıkan şiirleri, öyküleri ve yazılarıyla tanınır.

    Eserlerinde Anadolu insanının sorunlarını, ezilen, sömürülen insanların acılarını ele alır. Aydınların, kentlilerin Anadolu insanına bakışını eleştirir.
Yapıtlarında; Anadolu, köy, kasaba hayatından aldığı acıklı konuları gerçekçi bir anlayışla işlemiştir.

    Köy ve kasaba perspektifinde Anadolu insanını, bu insanların düşünüş ve yaşayış tarzlarını anlattığı ''Kuyucaklı Yusuf'' romanı, gerçekçi Türk romanının en özgün örneklerinden biridir.
    Halk şiirinden esinlenerek yazılmış şiirlerini içeren ''Dağlar ve Rüzgar'' adlı kitabı yazın çevrelerinde büyük ilgi uyandırmış ve bazı şiirleri bestelenmiştir. Leylim Ley ve Aldırma Gönül adlı şiirleri bunlardan en bilinenleridir.

    Eserleriyle edebiyatımızın mihenk taşlarından olan Sabahattin Ali, siyasi düşüncelerinden ötürü ceza evlerinde kalır. Sabahattin Ali 1948'de henüz 41 yaşındayken trajik bir ölümle hayattan ayrılmıştır.

ESERLERİ

Şiir: Dağlar ve Rüzgar, Kurbağanın Serenadı ve Öteki Şiirlerle birlikte
Öykü: Değirmen, Kağnı, Ses, Yeni Dünya, Sırça Köşk, Kamyon, Bir Orman Hikayesi, Bütün Öyküleri, Hanende Melek
Roman: Kuyucaklı Yusuf, İçimizdeki Şeytan, Kürk Mantolu Madonna
Oyun: Zanaatkarlar

Alıntıdır.

Alıntıdır.

1 Temmuz 2014 Salı

#okuduklarım5: Papatya Kokulu Hikayeler/Ender Haluk Derince

     Bazen mutluluk; küçük bir çikolatadır. Bazen bir demet çiçek. Bazen yağmurdan sonra duyulan toprak kokusudur. Bazen kulağa hoş gelen bir müzik. Bazense sadece bir kitaptır mutluluk. Huzura kavuştuğumuz, mutlu hissettiğimiz zamanlardan biridir; kitaplarla bir arada olduğumuz anlar...

     Neden insan kitap okudukça mutluluk saçar etrafına? Daha çok bilgi edindiğinden mi? Yoksa hoşça vakit geçirdiğinden mi? Peki okuduğumuz her kitaptan bir şeyler öğrenir miyiz? Emin değilim. Her kitapta bilgi edindiğimiz konusunda biraz tereddütlüyüm. Ben bilgi öğrenmek adına okumuyorum çoğu zaman kitaplarımı... Hoşça vakit geçirmek, dünyadaki sorunlardan ve sıkıntılardan uzaklaşmak için kitaplara sığınıyorum. Hatta bazen sırf kitap okumak için yaratılmışım diyorum kendi kendime :) Ama ne yapayım? Kendimle baş başa kaldığım, kimseyle konuşmadan farklı insanlar tanıdığım, türlü türlü maceralara atıldığım tek zaman, kitap okuduğum zamanlar oluyor genelde...
   
     Bu kez okuduğum kitabımda iki şeyi de aynı anda yaşadım. Hem bilgi edindim, hem de hoşça vakit geçirdim. Böyle hissettiğim ikinci kitabım oluyor bu. Menekşe Kokulu Hikayelerden sonra Papatya Kokulu Hikayeler...
Daha önce de söylemişimdir. Bu iki kitap da kokusuyla insanı gerçekten büyülüyor. Huzur veriyor insana ve okumak için daha bir can atıyorsunuz. Ama alerjiniz varsa sizin için pek de öyle olacağını sanmıyorum. Belki kitabın yanına bile yaklaşmak istemeyeceksiniz. AMAN DİKKAT DİYORUM!  Alerjisi olanlara duyurulur... :)

     Kitabın içeriğine gelecek olursak; tam 53 adet hikayeden oluşuyor. Kısa hikayeler olmasına karşın, çok da düşündürücüler. Hikayeleri okuduktan sonra çoğu kez düşündüm ben. Bazı yazıların altını da çizdim, yıldız koydum, işaretledim. :) Çok severek okudum bu kitabı da. Siz de severek ve sıkılmadan okursunuz sanıyorum. Vakit kaybetmeden alın, alamasanız da bulup buluşturun okuyun! Bundan sonraki kitaplarda da buluşmak dileğiyle.
Sevgiyle kalın...

22 Haziran 2014 Pazar

#okuduklarım3: Menekşe Kokulu Hikayeler/Ender Haluk Derince

      İnsanların bazı zamanları olur. Yaşamaktan zevk alamadığı, kendini yalnız hissettiği hatta şu koca evrende ona yer yokmuş gibi kendisini üzmek için çaba sarf ettiği zamanlar. Neden insan kendini kötü hissetmek için çabalar ki? Şu koca dünyada boşa harcanacak tek bir vakit yok aslında. Yaşamak, eğlenmek, müzik dinlemek, resim yapmak, çiçek yetiştirmek, kitap okumak için o kadar çok zaman varken, kendini umutsuzluğu düşürmek için çabalaması ne kadar saçma geliyor düşünüldüğünde.
      Peki böyle durumlarda ne yapmalı? Benim için en göze çarpan kitap okumak oluyor yine. İlla havanı güneşli olduğu bir günde dışarı çıkıp parkta, kumsal okumanın bir gereği yok ki. Yağmurlu bir günde demlediğin taze mis gibi bir fincan çayla camın önüne yerleştikten sonra yağmur sesini dinleye dinleye ne de güzel kitap okunur oysa.

      Uzun zamandır kendimle küstüm bende. Kendimle bir savaş içerisindeydim nedense. Hiçbir şeyden zevk alamıyor hatta ben yaşamasam da olur, kimsenin umurunda bile değilim diyordum. Baktım çok sıkılıyorum kitap okumak için daha fazla vakit kaybetmemem gerektiğini fark ettim. Birkaç hikaye okusam ne de hoş olurdu. Neyse ki imdadıma Menekşe Kokulu Hikayeler yetişti. Hemde ne yetişmek :)
Arka kapak yazısından başlamak istiyorum.
   ''Okurken içinizi huzurla dolduracak, yüreğinizi ısıtacak, iyilik, sevgi, dostluk ve mutluluğu dile getiren birbirinden güzel 69 adet hikayeden derlenen bu kitapla hayata keyifli bir mola verip kargaşadan sıkıntılardan uzaklaşacaksınız.''
   Evet, haklı! Hikayeleri okuduğumda gerçekten huzuru bulduğumu düşündüm, sıkıntılardan kurtuldum ve yeri geldi ağladım. Şükretmeyi bir kez daha öğrendim. Yine arka kapaktan:
''Sevinçlerini sakın erteleme
Her yemekten sonra şükret
Biri seni kucakladığında ilk bırakan sen olma...''

      Kitapta yer alan hikayeler belki de birkaçını biliyor olabilirsiniz. Ama yüreğinizde yer edecek hikayeler ve gerçekten hissetmek nedir anlayacaksınız. Belki bazen sizde gözyaşlarınıza hakim olamayacaksınız.
   
      Bu kitaptaki hikayeleri okuduktan sonra, en az iki saniye daha durup düşünme ihtiyacı hissedeceksiniz. Öyle hemen okunup bitirilecek kitap olarak düşünmeyin sakın. Elinize aldıktan sonra kokusunu güzel en derinlerinizde hissedin ve duygularınızı uyandırın. Okumaya başlayın ve sakın bir hikayeyi tam olarak hissetmeden diğer bir hikayeye atlamayın.

      Ender Haluk Derince'ye böyle bir kitap hazırlayıp bize sunduğu için ne kadar teşekküre etsek az... Zamanını ayırıp ayrıca kitabımı imzalamış olması içinde çok teşekkür etmek isterim. Yüz yüze, tanışıpta bir imza alamasam da  benim için önemli. Kitabı okuyup bitirdiğimde de menekşelere ve orkidelere de ayrı bir hayranlık duydum. Çiçek yetiştirme kararı aldığım bir gün ilk seçeneklerim bunlar olacak. Başka bir kokulu hikayede buluşmak dileğiyle.
      Sevgi daima sizinle olsun.


17 Mayıs 2014 Cumartesi

#okuduklarım1: Senden Önce Ben/Jojo Moyes

   Senden Önce Ben, Jojo Moyes
   Pegasus Yayınları, 480 sayfa

  Sözlerime nasıl başlasam bilemiyorum. Kitabı bitirdikten sonra yorumlayabilmek için uzun süre beklemek istedim. Üzerimden adeta tır geçmiş gibi bir etki yarattı bende bu kitap. Tamamen kurgu bir roman olmasına rağmen yaşanmış bir olayı anlatırmış gibi gerçekçi yazmış Jojo Moyes. Tekrar, tekrar söylüyorum, bir kez daha ellerine sağlık... :)
   Kitabı almadan önce ve aldıktan sonraki duygularım aynıydı aslında. Bende bir etki yaratacağını tahmin etmiştim. Fakat beni bu kadar etkileyeceğini ve uzun süre etkisinde kalacağımı hiç tahmin etmemiştim. 'Senden Önce Ben' başlığının hakkını, içerdiğiyle veriyor hakikaten.
   Kahramanımız Lou; ya da Louisa Clark (bende kitaptaki gibi Lou diye hitap ediyorum) ile birçok ortak noktada buluştuğumuzu sanıyorum. Samimi, içten, tatlı ne bileyim işte kendimi onda buldum gibi bir şey... Belki de kitaba bağlanmamın en büyük sebebi buydu ama tek bir neden bu sayılmaz.
   Lou yirmi altı yaşındadır ve bir kafede çalışmaktadır. Altı senedir çalıştığı kafede ki işini hiç beklenmedik bir an da kaybeder ve başka bir iş aramaya başlar. Fakat iş arama çalışmaları pek sonuç vermez.
   Lou ve Will'in yolları; Will bir kaza sonucu kötürüm kalmasıyla annesi Camilla'nın bakıcı aramaya başlamasıyla kesişir. Lou burada altı aylığına işe alınır. Lou bakım konusunda bilgi sahibi değildir ama Will'in fizyolojik ve tıbbi bakımını üstlenen bir hemşiresi vardır. Lou, Will'e bir anlamda motivasyon adına işe alınmıştır.


   Lou neşeli biridir ve bardağa dolu tarafından bakabilen biridir. Fakat Will her zaman aksi ve inatçıdır. Lou her ne kadar Will ile anlaşamasa da işine devam etmek zorundadır. Bu dönem sırasında Lou'nun bir de sevgilisi vardır. Zor günler geçirmektedir. Sevgilisinin de tuhaf yönleri var gerçekten...
  Anlattıklarımın dışındaki diğer detayları ve heyecanlı noktaların sizin okumanız daha iyi olacaktır ki ben burada sözlerime son vereceğim... Şunu da dile getirmeden edemeyeceğim, gözyaşlarınız bu kitabı okurken sel olacak ve sonsuza dek saklı kalacak...  
  Keyifli okumalar...