#okuduklarım32: Dudaktan Kalbe/Reşat Nuri Güntekin

Bir kitap daha bitti, beni de bitirdi. Reşat Nuri Güntekin'in Çalıkuşu kitabından sonra kalbimde yer eden bir kitap oldu Dudaktan Kalbe. Lamia ve Kenan'ın aşkalarının peşi sıra sürüklendim durdum okurken. Aşklarıyla başka bir dünyaya atıldım, acılarıyla bende yüzleştim.

Fakat yine en büyük acıyı ve ıstırabı çeken kadın karakter oldu. Bazı acı şeylerin sonucuna katlanmak yine kadına kaldı. Toplum tarafından kötü gözle bakılan, dışlanan taraf yine kadın oldu. Bende Lamia ile üzüldüm, ağladım, onun acısına da sevincine de ortak oldum.

Vazgeçişler, kabullenişler, sineye çekişler... Yapılmış ve sonradan akla düşen hatalar. Üzerinden koca bir zaman akıp geçtikten sonra bu hatalardan geri dönmek bazen işe yaramıyor. Kitap isminin hakkını da oldukça iyi veriyor. Aşkın dudaktan kalbe bir zehir gibi aktığı güzel bir hikâyeye tanıklık ediyorsunuz.

Reşat Nuri Güntekin ile daha tanışmamış olanlar varsa hala, elini çabuk tutsun derim :) Pekâlâ ilk olarak bu kitabı okumanızı da tavsiye edebilirim. Ve tabii Çalıkuşu kitabıyla  başlamak daha bir güzel olacaktır. Sonra zaten tüm kitaplarını mutlaka okumak isteyeceksiniz.

Ben böyle çok sevdiğim yazarların kitaplarını bir çırpıda okumak istiyorum fakat kitaplarının hepsini okuduğumda da başka okuyacak kitabı kalmama korkusu var :) Öyle bir ruh haline de sahibim şu sıralar.
Bir iki haftadır buralarda değildim ya çok özlemişim buraları :)

Hepinize kocaman Sevgiler!

#okuduklarım30: Kuyucaklı Yusuf/Sabahattin Ali

Kitap: Kuyucaklı Yusuf/Sabahattin Ali (roman)

Yayınevi: Yapı Kredi Yayınları

Sayfa: 220 Sayfa

Sabahattin Ali.

Nasıl tarif edeyim bu adamı bilmiyorum. Kalemini beğendiğim, okurken farklı bir hissiyata sahip olduğum bir yazar... Şu ana kadar dört kitabını okuyup, hani ''gerçekten bu benim yazarım'' dediklerimden biri. Kuyucaklı Yusuf ile yine benim gönlümü fethettiği kesin.

Çocuk yaşında, bir gece ne olup bittiğini anlamadan hayata bir adım geride başlıyor Yusuf. Eşkıyalar Kuyucak köyünü basıp anasız babasız bırakıyor Yusuf'u. Kaymakam Salahattin Bey hemen kol kanat geriyor ve yanına alıyor bu küçük çocuğu. Kendisi için bir oğlan, kızı Muazzez için ise bir ağabey oluyor Yusuf...

Hemen alışamıyor Yusuf yeni hayatına. İçine kapanık, sessiz sedasız bir yaşam sürüyor. Hayat olduğu yerde duracak değil ya... Aylar, yıllar geçiyor. Muazzez evlenme çağına gelince annesi Şahinde kızı için en iyi damadı bulma telaşı içine giriyor. Bir gün Muazzez'i istemeye geliyorlar ve ortalık karışıyor... Bu fenalık uzun zaman yakalarını bırakmıyor.

Bazen eski yaşantısını geri istiyor Yusuf. Kendi evini,köyünü bırakıp başkasının yanında yaşamaya başlamamış olmak istiyor. Yalnız kalıyor. Belki pişman oluyor...

Bence okunmalı. Biraz eski dilde yazılmış kitapları da okumayı seviyorsanız tavsiye edebileceklerim arasında. Ve hala Sabahattin Ali'yle tanışmadıysanız hemen tanışın!
Diyeceklerim bunlar. Sabahattin Ali'nin hayatına ve eserlerine de buradan göz atabilirsiniz.

Arka Kapak:

"Bu manasız ve yabancı hayatta bir tek şeye hakikaten sarılmış, hakikaten inanır gibi olmuştu. Bu da karısı idi. Muazzez'in varlığı Yusuf için büyük, boşlukları dolduracak mahiyette bir şey değildi, fakat onun yokluğu müthişti. Onun bu kadar sebepsiz yere, bu kadar insafsızca Yusuf'un hayatından koparılması çıldırtacak kadar acı idi. Hayatında asıl aradığı şeyin Muazzez olmadığını biliyordu, fakat Muazzez olmadan bunu aramaya muktedir olamayacağını sanıyordu."

Kuyucaklı Yusuf Türk edebiyatının belki de en romantik kahramanıdır. Hayatın ve insanların zalimliği karşısındaki naif duruşu ile bir yandan trajik bir sona ilerlerken, bir yandan da yaşadığı lirik aşk hiyakesinin kahramanı olarak edebiyat tarihinde yerini almıştır.

Kuyucaklı Yusuf'un 1985'te çekilmiş bir de filmi var. Filmin kalitesi düşük olsa da linki burada. Ben hemen izlemeye gidiyorum :)

Sevgiler!

#okuduklarım26: İncir Kuşları/Sinan Akyüz

Bu kitapta beni etkileyen şey, içinde barındırdığı aşk değilde savaşın gerçekleri oldu. Başlarda çok basit gibi geliyor. Hemen bir aşk hikâyesiyle karşılaşıyorsunuz. Fakat sayfalar ilerledikçe, kendinizi savaşın içinde bulunca bu basitlik kayboluyor...

Savaş nedir? Soykırım nedir? Günümüzde de evet savaşlar var. Ve biz 'savaş' kelimesini rahatlıkla kullanabiliyoruz. Çünkü hiç, bir gece yarısı bomba sesleriyle uyanmadık. Çocukların 'anne' diye seslenen çığlıklarını işitmedik. Eli silahlı bir askerle sokağın herhangi bir köşesinde karşı karşıya kalmadık...
Dışarıdan görebildiğimiz kadar biliyoruz. Savaşın asıl gerçek yüzünü bilmiyoruz. İnşallah ömrümüz boyuncada bu gerçekle karşılaşmayız...

Şöyle anlatacak olursam; kitapta güzel bir Boşnak kızına aşık iki genç olsa da, kızın gönlü birinden yanadır. Diğerini ise "kalbimde iki kişiye yer yok" diyerek reddediyor...
Bunun yanı sıra Bosnada savaş kapıya dayanıyor. Sırpların Müslüman Boşnaklara yönelik soykırımı anlatılıyor.

Sade bir dille yazılmış ama çok gerçekçi, okunması gereken bir roman... Sinan Akyüz'ün okuduğum ilk romanı oldu İncir Kuşları... Diğer kitapları da okunacak.

Sevgiler!

#okuduklarım21: Küçük Mucizeler Dükkanı/ Debbie Macomber

Merhaba.
Ben bir kitap daha bitirip geldim ^.^
Yeni bir yazarla da tanıştım hem. İyi ki de tanımışım. Bundan sonra ki hedefte mutlaka diğer kitaplarını okumak.

Küçük Mucizeler Dükkanı, dört kadının hayatını konu ediniyor. Hepsinin bambaşka hayatları var... Örgü örmeyi çok seven bir kadının hayatına yeni bir başlangıç yapıp, küçük bir tuhafiye açmasıyla başlıyor her şey.


Dört kadının bu tuhafiyede başlayan dostluğu gün geçtikçe daha bir pekişiyor. Kurulan bu dostluklar her birinin yaşantısını nasıl değiştiriyor, bunu da siz okuyup göreceksiniz :)

Kitabın baş karakteri Lydia adında bir kadın. Fakat benim kitapta en sevdiğim karakter Carol oldu. Onun yaşantısı beni daha bir etkiledi nedense. Eğer karşıma çıkacak olsaydı, ben büyük ihtimal koşar sarılırdım :)

Arka kapaktan şöyle bir yazı paylaşayım;

'' Hayatın içinden dört güçlü kadın,..

Küçük mucizeler, büyük umutlar

Ve dostluğun iyileştirici gücüne dair sımsıcak bir hikaye...

BU KİTAPTA MUTLAKA KENDİNİZDEN BİR ŞEYLER BULACAKSINIZ! ''

Arka kapakta da belirtildiği gibi, bence de kendinizden bir şeyler bulacaksınızdır... Debbie Macomber'ın anlatışını çok sevdim ben. Okumadıysanız eğer mutlaka okumalısınız diye düşünüyorum. 

Kitabın sonunda Macomber; Değerli okurlarım diyerek bizlere kısa bir yazı yazmış. Çok samimi bir dili var Macomber'ın. Kitabını zaten sevmiştim, bu yazısını okuyunca daha bir sevdim...

Diyeceği o ki; okuyun, okutun. 

Kendinize çok iyi bakın.

Sevgiler!

#okuduklarım17: Kukla/Ahmet Ümit

Merhaba... Keyifleriniz nasıl? Umarım iyisinizdir. Ben çok iyiyim :) Güz Okuma Şenliğinin ilk kitabını okuyup geride bıraktım. İkincisine de bugün başlıyorum inşallah...

İlk kez Ahmet Ümit'ten bir kitap okudum. Hayran kaldığım doğrudur... Başlangıçta kitabı sevememiştim bir türlü. Sevmememin en büyük nedeni argo sözcükler kullanılmasıydı. Gerçekten kitabı bırakmayı bile göze almıştım fakat dayanamadım, yine okudum.

Kitabın kurgusu mükemmeldi. Hiç düşünmediğim biri, düğümler çözümlendiğinde hiç beklemediğin biri olup çıkınca, afallıyor insan. Son bölümlerinde o kadar heyecanlandım ki; ben bile şaştım kendime. Her duyguyu iliklerime kadar yaşadım, hissettim okurken. Etkisinden hala çıkmış değilim. Uzun sürede çıkamayacağım galiba :)

Şu bir gerçek Ahmet Ümit'te artık favori yazarlarımdan biri. Kesinlikle diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum. Baştan çok kalın olmaları sebebiyle alıp okumakta tereddüt etmiştim kitaplarını. Fakat şimdi hiçte öyle düşünmüyorum...

Daha şimdiden Güz Okuma Şenliği sayesinde çok iyi bir yazarla tanıştım. Bu böyle sürer inşallah...
Ve şimdi sizinle paylaşmak istediğim ve en çok beğendiğim şey kitabın arka kapağında da yazan şu yazı oldu;

''Yaşam, kaybetmeyi öğrenmektir... Kaybetme maceramız daha ana karnından çıktığımızda başlar. Hiç emek harcamadan hüküm sürdüğümüz, dünyanın en güvenli, en yumuşak korunağını, ana rahmini kaybederiz önce. Bizden intikam almak için bekleyen dünya, sanki niye çıktın oradan dercesine, gözlerimizi yakan ışıkları, kulaklarımızı tırmalayan gürültüsü, sıcağı, soğuğu, açlığı, kiri, hastalığıyla saldırır üzerimize. Ama biz de öyle kolay kolay pes etmeyiz. Kaybettiklerimizin yerine anında başka bir şey koyarız. Hem cennetimizi yitirsek de o kutsal yerin sahibi olan annemiz bizimledir, üstelik yanında bir de baba verilmiştir emrimize. Dışarıdaki dünyaya alışmaya başlayınca, kaybettiğimiz cenneti hemen unutuveririz. Ancak büyüdükçe, bize gösterilen ilgi günden güne azalır. Azalan ilgi dünyanın bizden ibaret olmadığını gösteren bir uyarıdır aslında. Ama bu uyarıyı görmezden geliriz. Düşler kurar, hayaller uydurur, kaybettiklerimizin yerine yenilerini koyarak dünyayı kendimiz sanmayı, bu güzel yalana kanmayı sürdürürüz." 

Daha ne söyleyeyim ki. Eğer aklınızda varsa Ahmet Ümit'in kitabını okumak, hiç zaman kaybetmeyin diyorum... Kendinize iyi bakın.

Sevgiler!

#okuduklarım16: Martin Eden/Jack London

Merhaba!
İlk olarak şuna değinmek istiyorum. Kitabı elime almadan önce, okuyanlarda gördüğüm kadarıyla, acaba kitabın ismi mi Martin Eden, yoksa yazarının ismi mi diye düşünmedim değil... Neyse ki kitabı elime alınca geçti bu merakım. Meğer kitabın ismi Martin Eden imiş :) Buradan anlamış olacağınızı sanıyorum ki ilk kez Jack London'ın, bir kitabı okumuş bulunuyorum.

Kitapta -arka kapakta da yazdığı gibi- bir gemi işçisinin yazar olma çabası, tutkulu, aşık, kalıplaşmış düşüncelere karşı duran, sorgulayan, inanan ve idealleri uğruna, çıkarına olmasa da düşündüklerini cesurca ifade eden gemi işçisi Martin Eden anlatılır.

Aslına bakarsak sevdim Martin Eden'ı.  En çokta düşüncelerini dürüstçe ifade edebiliyor olması beni etkiledi. Aynı zamanda bu kitap, yazarın hayatından izler taşıyan otobiyografimsi bir kitap. Tabii ki böyle olunca, okuyucuda etkisi daha bir farklı oluyor. Gayet akıcı, güzel ve okumaya değer bir kitap. Bence okumalı ve okutmalısınız... 

Martin Eden ve sonu için Jack London'un söyledikleri;
   "Martin Eden için neden biraz üzülmeyeyim? Martin Eden bendim. Martin Eden bir bireyci idi, bense bir Sosyalist. İşte bu nedenden ben yaşamaya devam ediyorum ve işte bu nedenden Martin Eden öldü. ... Bu kitap bireyciliğe bir saldırıdır. Martin Eden, başkalarının ihtiyaçlarının farkına varmayan aşırı bir bireycidir. Hayalleri kaybolduğunda, uğrunda yaşayacağı hiçbir şey kalmaz."

Martin Eden için daha ne söylemeli ki... Sadece okuyun, seveceksiniz. Bir daha ki postta görüşünceye dek kendinize iyi bakın :)
Sevgiler!

#okuduklarım15: Cehennem/Dan Brown

CEHENNEMİN KAPILARI İSTANBUL'A AÇILIYOR.

''Diz çök kutsal bilgeliğin yaldızlı mouseion'unda

ve kulağını yere daya,

dinle suyun şırıltısını.

Batık sarayın derinlerine in,

orada, karanlığın içinde bekler khthonik canavar

kan kırmızısı sularına gömülmüştür lagünün

ki yansıymaz yıldızları. '' -Arka Kapaktan

Dan Brown'un elinden çıkmış, harika bir kurgu roman, Cehennem...
Yine oldukça sürükleyici ve merak uyandırıcıydı. Floransa, Venedik, İstanbul gibi üç farklı mekandan bahsedilmiş kitapta.
Hepsi ayrı ayrı güzel dile getirilmiş ve kitap kapağında da şöyle bir yazıya yer verilmiş;
''Burası üç imparatorluğun merkezi olmuş, insanlık tarihi kadar eski, dünyanın incisi İstanbul'dur.''

Dünya üzerinde o kadar şehir varken, Dan Brown'un İstanbul'u seçmiş olması gurur verici. Kısa bir bölüme tabii tutulmuş İstanbul fakat yabancı bir yazarın İstanbul'u ele alıyor olması, herkesi meraka itmeli diye düşünüyorum. Ve tabii okumaya da.

Ben çok merak ederek okudum bu kitabı. Oldukça da beğendim. Hepinize tavsiye ederim. :)
Yalnız bende; Dan Brown'un kitaplarını sondan başlayarak okumuş olmanın bir burukluğu var. Kafaya koydum, Dan Brown'un tüm kitaplarını okuyacağım.

Okulda bir hocamın tavsiyesi üzerine; Melekler ve Şeytanlar kiabına büyük ilgi duydum. Beni çok meraklandırdı. Umarım okuma şansı yakalarım.

Cehennemi okuduktan sonra, tavsiye veren hocam gibi bende de İtalya'ya büyük bir merak oluştu. Kendisi gezip görmek gibi bir şans elde edip, İtalya'ya kısa bir gezinti de yaptı. Hayran kalmış.
İtalya'yı gezip görmek hepimize nasip olur inşallah...
Sağlıcakla kalın.

Sevgiler!

#okuduklarım14: Ölü Kelebeklerin Dansı/Hüsnü Arkan

Merhaba!
Bu sene ki okuma hedefimi tamamlamış bulunuyorum. :) Yirmi sekiz kitap okumaktı hedefim. İlk kez hedef koymuştum kendime. İlk olduğu için sayıyı biraz az tutmaya çalıştım. Hedefimi şimdiden tamamladım çok şükür...

Hüsnü Arkan'ın Ölü Kelebeklerin Dansı kitabini da bitirdim. Kitap; bir ölünün, ölümden sonraki günlerini kendi ağzından anlatmasıyla ilginç bir hale gelmiş. Arka kapaktan şöyle bir yazıyı da paylaşayım;
" Ölü Kelebeklerin Dansı, ölümünün on altıncı gününde anılarını yazmaya karar veren bir anti kahramanın serüvenini anlatırken okuru bir düş dünyasının derin sularında gezdiriyor, ölümü ve yaşamı sorgulatıyor. "

Kahraman; ölümünden sonraki günleri anlatırken, ölmeden önceki hayatını da ele alıyordu bazen. Okurken birkaç kez acaba ölemeden önce mi yoksa sonra mı yaşamış bunları diye sormadan edemedim kendime. Kendi kendime güldüğümde çok oldu. :) Yok canım bu öldüğü günler falan dedim ama kafam karıştı işte birkaç kez. Kötü anlamda bir yorum değil bunlar, yanlış anlamayın :) Yine benim kafayı kitaba vermememden kaynaklanıyor.

Kitabın sonlarında, kitap neden bu ismi almış anlaşılıyor. Sonunu beğendim ben. Fakat daha farklı, daha ilginç bir son da olabilirdi. Tabii kitaplar çoğu zaman ya ölümle sonlanır ya da mutlu bir yaşamla devam eder.
Zaten kitap kahramanı bir ölü, Sonunda ne olacak merak edip durdum. Bir ölünün tekrar öleceğini beklemiyordum :)

Hüsnü Arkan'ın kalemini değişik buldum. Hayal dünyasını da...
Bunun devamında diğer kitaplarını da okumak istiyorum. Umarım kısmet olur.
Siz de okuyun :)

Şimdilik benden bu kadar.
Sevgiler!

#okuduklarım13: Dokuz Öykü/J.D.Salinger

Merhaba!
Bugün günlerden Cuma.
Öncelikle Cumanız mübarek,dualarınız kabul olsun inşallah...

Salinger'in Dokuz Öykü adlı kitabını okuyup bitirdim. Kitabın isminden de anlaşılacağı gibi içinde dokuz tane öykü barındırıyor. Gelelim benim fikrime...

Açıkçası öykülerin çoğundan bir şey anlamadım, dersem bana kızmayın. Her öykü aslında kendi içinde bir mesaj taşıyordu sanıyorum. Fakat ben kitabın çevirisinde bir sorun olduğunu düşünüyorum. Yanılıyor da olabilirim. Çeviri mükemmel olup, ben bir şey anlamamış da olabilirim :)

Salinger, bizim Türkçede de olduğu gibi çoğu kez, iki ya da üç farklı anlama gelebilen kelimeler kullanmış. Sayfa sonlarında çeviriyi yapan kişi hep dip notlar da bulunmuş. Öyküleri oturup tek tek düşünmek gerekiyordu bence.

Şimdi dönüp bakıyorum da, aklımda kalan şöyle harika bir öykü yok... Anlayacağınız ben bu kitapla pek tatmin olmadım. Hep bir şeyler eksikti. Başladığım her öykü de ''bu kez beğeneceğim galiba'' dedim durdum ama hiçte öyle olmadı...

Yoksa kendimi Salinger'in 'Çavdar Tarlasında Çocuklar' adlı kitabına saklıyor olmayayım ...? :)
Belki de... Neyse bundan sonra zaten sıra o kitapta.

Şimdi de gelelim tavsiye edip, etmediğim konusuna...
Dediğim gibi belki bu kitap bana hitap etmedi ama sizin başucu kitabınız bile olabilir.
Yeni bir yazar tanımak istiyorsanız, yeni öyküler okumak istiyorsanız, okuyabilirsiniz.
Çavdar Tarlasında Çocuklar kitabını okuyanlar için de söyleyeceğim şey; okuduğunuz kitap siz de nasıl bir izlenim bıraktı bilemeyeceğim. Bu kitap sizin beklediğinizin altında kalabilir ya da beklediğinizin çok daha üstüne çıkabilir. Yani net bir cevabım yok...

Sormak istedikleriniz olursa iletişim formundan bana ulaşabilirsiniz...
Şimdilik hoşça kalın. Ben Hüsnü Arkan'ın Ölü Kelebeklerin Dansı kitabını okumaya gidiyorum :))

Sevgiler!

#okuduklarım12: Kinyas ve Kayra/Hakan Günday

Sayfa 136: Ve sandalyeden doğrulurken, tekrar görüşme dileklerimizi birbirimize tekrarlarken, ''Kusra bakma. Daha adımı söyleyemedim. Ben, Kayra Kara'' dedim.
  O anda aklıma gelmişti bu soyadı. Biraz fazla roman kahramanı ismi gibiydi ama olsun, yine de akılda kalacak kadar tuhaftı. 
  Ve elimi sıkarken yine o huzurlu sesiyle, ''Memnun oldum!'' dedi. 
  ''Ben de Hakan Günday...''

Bu paragrafı okuyuncaya dek; bu kitabı nasıl okuyup bitireceğim diye düşünmüyor değildim. Oldukça kalın ve sıkıcı olarak nitelendirdiğim bu kitap, yukarıdaki sözlerle beni güldürmeyi başarıp, okuma hevesimi geri getirdi.

Başlarda çok sıkılmıştım okurken. Hatta arada bir bu kitabı elimden bırakıp, üzerine 2-3 kitap daha okuduğumda oldu. Önemli olan ilk 300 sayfasına kadar dayanabilmek. Sonra zaten bir sarıldınız mı kitaba bir daha bırakasınız gelmiyor. Ne olacak, nasıl bitecek diyerek hemencecik okuyuveriyorsunuz.

Tavsiye eder misin? diye sorsanız, aslında net bir cevap veremem. Neredeyse bir aydır elimde bu kitap. Neyse ki okuyup bitirebildim :) Ama ben çok sıkılsam da size tavsiyede bulunabilirim. Siz de 300'üncü sayfaya kadar dayanıverin n'olacak canım? :) Hakan Günday, sonraları kitaplarını alıp okuyacağım bir yazar. Diğer kitaplarına da merak duydum...

He bir de şunu dile getireyim. Belki bilirsiniz, ''TAMAM MIYIZ?'' filmini bu kitabı okumadan çok önce izlemiştim. Şimdi anlıyorum, neden bu filmde Kinyas ve Kayra kitabının kullanılmış olduğunu. Eğer siz hala izlemediyseniz bu filmi, kitabı okuyup bitirdikten sonra izleyebilirsiniz. Bu da küçük bir tavsiye olsun benden :)

Yılın 26. kitabını da okumuş bulunuyorum. Benim için Eylül ayıda güzel geçiyor. Sizin keyifler nasıl? :)
Hepinize kocamannn Sevgiler!

#okuduklarım11: Son Ada/Zülfü Livaneli

Son Ada; çok beğendiğim bir kitap oldu. Gerçek hayatta yaşadıklarımızın birebir aynısı ancak bu kadar doğru ve dokunaklı anlatılabilirdi. Demokrasinin insan hayatındaki yeri, insanoğlunun aldanışları, pişmanlıkları, nasıl dolduruşu getirildikleri bence mümkün olduğunda iyi dile getirilmiş.

Kitabı okumadan önce düşündüğüm ilk şey; '' demokrasi falan varsa pek sevmem'' demiştim. Siyaseti falan hiç sevmem çünkü. Ama kitabın yazarı Zülfü Livaneli olunca hayal kırıklığına uğramayacağımı tahmin etmiştim. Öyle de oldu. Her zamanki gibi sürükleyici ve gayet anlamlı bir kitap olup çıkmış yazarın elinden. Zülfü Livaneli ile tanışmak, aynı karede olmak ve kitaplarından birinin köşesine imza çaktırmak şart oldu :)

Kitabın içeriğinden, neler yaşandığından hiç bahsetmek istemiyorum. Bence okuyup, görmelisiniz. Hissetmelisiniz...
Ama şunu söyleyeyim; doğa her zaman kazanıyor. Kitabın en önemli karakterleri martılardı bence. Ve kazanan da martılar oldu. Olması gerektiği gibi...

Bu arada kitapla ilgili birkaç kelam daha edeceğim. Son Ada kitabı, başucu kitabı olmaya ideal bir kitap. Çünkü insana normalde olması gerekenleri hatırlatıyor. Demokrasinin hayatımızı ele geçirdiğinin kanıtlayıcısı. İnsanı gerçekten düşünmeye iten bir kitap ve herkesin okuması gereken bir kitap. Siz de okuyun, arkadaşlarınıza, sevdiklerinize okutun. Hiç okumayan arkadaşlarınıza bile bu kitabı önerebilirsiniz. Ben tavsiyemi yaptım sıra sizde :)

Arka kapak yazısıyla sizleri başbaşa bırakıyorum...
Sevgiler!

ARKA KAPAK

Livaneli’den alegorik ve sarsıcı bir roman…

Darbeci bir başkan, emeklilik yıllarını geçirmek üzere, herkesin her şeyiyle hoşnut olduğu cennet bir adaya yerleşir. Başkan, ruhuna dek işlemiş olan yıkıcılık potansiyelini, geçmiş politik gücünden de yararlanarak kullanmaya kararlıdır. Bu doğrultuda tüm adayı etkileyecek müdahalelere girişir. 

Önceleri sıradan görünen bu müdahaleler, sonunda düşmanı düşmana kırdırmaya dek varacaktır. Başta martılar olmak üzere, ada halkı dahil tüm canlılar Başkan’ın acımasızlığından payını alacaktır. Bu arada durdurulamaz görünen bu gidişe direnen bazı sesler de vardır…

Livaneli Son Ada’da, düşsel bir ülkede yaşanan aslında hepimizin aşina olduğu olayları alegorik bir anlatımla verirken, politik ve kişisel ihtiraslarla topluma ve doğaya müdahalelerin sonuçlarını da gözler önüne seriyor.

Sayfa Sayısı: 185

#okuduklarım9: Aylak Adam/Yusuf Atılgan

Aylak Adam; Atılgan'ın kendine özgü üslubuyla ustalıkla dile getirilmiş bir roman. Okuyucularının gözdesi bu kitap bende de birçok iz bıraktı. Uzun zamandır okumak istiyordum Aylak Adam kitabını. Okudum ve hayal kırıklığıyla sonuçlanmamış olmasına çok sevindim. :) Çünkü çoğu kitabı büyük beklentilerle okuyup, sonra istediğini bulamamak çok kötü bir his oluyor. Neyse ki bu kitapta böyle bir şeyle karşı karşıya kalmadım.

Ama şunu belirtmeliyim ki, kitabın ilk 30 sayfasında insanın kafası gerçekten karışıyor. Okudukça kafanızda ki taşlar yerine oturmaya başlıyor. Sonra zaten kitap sizi içine bir aldı mı, elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Kitabı elime aldığım günün akşamında okuyup bitirdim ben :)


Kitapta çok ilginç bir kişilik olan Aylak Adam(C.)'ın dört mevsim boyunca yaşadıkları, yalnızlıkları, aşkları ve düşünceleri anlatılmış. Yusuf Atılgan yalnız bir karakter yaratıp, onu anlatmayı çok iyi başarıyor. Diğer bir kitabı olan Anayurt Oteli'nde de yalnız bir adamı dile getirmişti. Yalnızlık duygusunu tatmak isteyen herkes, Yusuf Atılgan'ın bu kitabına da sıkı sıkıya sarılsın diyorum!

Eğer bir kitap, yazarının yaşamından bir şeyler taşıyorsa, Yusuf Atılgan sanırım çok yalnız bir insandı. Yoksa ki bu kadar dokunaklı olarak yalnızlık duygusunu anlatmak çok zor bir iş.

Aylak Adam kitabı ilk basıldığından bu yana, yani 50 yıldır okurlarının ilgisini epeyce çekmiş durumda. Bu bence gerçekten çok büyük bir başarı ve Yusuf Atılgan'ın ne kadar başarılı bir olduğunun kanıtlayıcısı.

Şimdi ben söyleyeyim de sonra söylemedi demeyin :) Bu kitabı hala okumadıysanız, alın okuyun. Aylak Adam'ın zor ve yalnız yaşamına bir adım atın. Hatta bu kitap hediye bile edilebilecek bir kitap. Okuduysanız da başkaları için alın hediye edin. Onlar da okusun. :)

Neyse bir başka kitap yorumunda görüşünceye dek hoşçakalın...
Sevgiler! :)

#okuduklarım8: Ve Dağlar Yankılandı/Khaled Hosseini

Peri ve Abdullah...
Birbirini o kadar çok seven bu iki kardeş; uzun bir yolculuğun sonunda hiç beklemedik bir anda, hiç beklemedikleri bir şekilde ve hiç beklemedikleri kişilerin aracılığıyla yürek burkan bir durumla karşı karşıya kalıyor.

Kardeşlik bağlarının önemi, bu kitapta en iyi şekilde vurgulanmış. Hele ki bir ailesinin köklerinin nereye dayandığına, nereden geldiklerine, kim olduklarına ilişkin konuların, aslında hayatımızın oldukça önemli bir kısmında yer aldığını da vurguluyor.

Kitap dokuz bölümden oluşuyor ve bu bölümlerden en az beş tanesinde farklı şehirlerdeki, farklı yaşamlara değiniliyor. Fakat her yaşam en ince ayrıntısına kadar ele alınmış ve her bölümde sanki yeni bir roman yazılmaya başlanmış gibi düşünüyorsunuz.
Bu kitapta büyük bir emek olduğu çok ortada.

Kitabın sonunda gözyaşlarımı tutabilmek için çok direndim. Khaled Hosseini kitabını çok güzel bir biçimde sonlandırmış. Bu büyülü anlara şahit olabilmek için yapılacak tek şey bu kitabı alıp okumak...
Hosseini'den Uçurtma Avcısı kitabını da okumuştum ve çok beğenmiştim. Ve Dağlar Yankılandı, Hosseini'nin okuduğum ikinci kitabı. Bu kitabı da harika buldum. Hosseini bendeki beğenisini bu kitapla yeniden pekiştirdi. Diğer kitabı Bin Muhteşem Güneş'i de en kısa zamanda okumak için can atıyorum ;)

Yeni bir kitap yorumunda görüşmek üzere hoşça kalın. (Haber programı sonu gibi çok ciddi oldu ama neyse :) )
Sevgiler!

-KitaptanBayan

#okuduklarım6: Serenad/Zülfü Livaneli

Uzun zaman sonra bir kütüphane ziyareti yapmaya karar verdim. Aslında hangi kitabı alacağım konusunda da bir fikrim yoktu. Önce neler var, neler yok bir bakayım dedim. Raflara göz atmaya başladığımda, kitap seçiminde biraz zorlanacağım barizdi. Hatta en son elimde 3-5 kitapla dolanıp durdum biraz. Düşündüm, taşındım, süzdüm, eledim ve sonunda Serenad'ı alıp okumakta karar kıldım. İyi ki de öyle yapmışım.

Kitabın ilk 250 sayfasından bahsetmek istiyorum. Tabii ki olayları anlatmayacağım. :) Ama şunu söyleyeyim başlarda bu kadar bilgiyi hazmetmek oldukça zor oldu benim için. Hem duygusallığıyla, hem de tarihle ilgili bilgiler olmasından dolayı zorlandım. Bilmiyorum belki de tarihle fazla ilgilenmiyor olmam beni zorlamış olabilir. Ama tek kelimeyle kitap Muazzamdı!
Arka Kapakta yazıldığı gibi Maya Duran, 60 yıllık dokunaklı bir aşk hikayesinin ortasında buluyor kendini. Bu aşk başına birçok dert açsa da onun için yeni kapılar da aralıyor.

Bu arada şunu da söylemek isterim. Kütüphanede kitabı almak için oradaki amcaya kitabı gösterdiğimde şöyle sordu: ''Ne zaman bitirirsin?''
Gülümsedim. Kitabın kalın olması gözünü korkuttu, okuma süresince okuyabileceğimi düşünmedi sanırım :) Sana da selam olsun Kütüphaneci Amca :) Kitabı 3 günde bitirdim.

Maya Duran'la harika bir yolculuğa çıkmak, onun yaşamına dahil olmak adına alıp okuyun derim. Zülfü Livaneli'nin enfes bir romanına dokunup, okumak insanı heyecanlandırıyor doğrusu... :)
Bir sonraki kitapta görüşmek üzere.
Sevgiyle kalın...

Bu da Schubert'in Serenad'ı. Keyifli dinlemeler...